Wat een jaar is dit alweer! Eerst de record-droogte van bijna twee maanden. Die is gelukkig over, maar nu lijkt het er op of ons klimaat zegt: ‘O ja, dat neerslagtekort, laten we dat maar even snel inhalen’. Mijn regenmeter geeft eergisteren 33 mm en gisteren 40 mm aan. Dat is niet een beetje. En er komt nog meer.
Oorspronkelijk wilde ik het over het herstel van je tuin na droogte hebben, maar door al die regenhad ik daar geen zin in. Tijd voor iets luchtigs, dus. Iets fladderigs. Tuinvlinders! Lekker een praatje over 2 tuinvlinders die ik gezien heb op mijn Vlinderstruik achter in mijn tuin.
De eerste vlinder is de Atalanta. Ook wel Admiraal, Admiraalsvlinder, Schoenmaker, Schoenlapper of Nummervlinder genoemd, met als sjieke naam Vanessa atalanta.
Dit is een tuinvlinder die iedereen wel kent. Want waar houdt deze vlinder het meeste van? Tuinen. Met veel bloemen en liefst de vlinderstruik. Ze houdt ook van parken en plantsoenen. Graag in bosrijke omgeving of in de buurt van bomenrijen. Die bosrijke omgeving, tja, dat wordt langzamerhand wel een beetje minder, zeker bij ons in Amsterdam, maar bomenrijen, daar lusten wij in Nederland wel pap van.
Bij mij in de tuin komt de Atalanta vooral af op de Vlinderstruik om daar eens lekker nectar te eten, maar op mijn aan-komen-waaien Koninginnekruid zie ik haar ook. De nectar van Klimop vindt ze ook toppie, maar dat krijgt ze bij mij niet. Voor volwassen Klimop is mijn tuin te klein.
Omdat ook ik me zorgen maakte over de achteruitgang van de vlinders en ik wist dat de Grote Brandnetel de belangrijkste plant (waardplant) is voor de rupsen, besloot ik me maar op te offeren en in mijn tuin een paar Grote Brandnetels te laten staan. Ik bedoel, het helpt niet als iedereen vindt dat Andere Mensen maar Brandnetels in hun tuin moeten hebben, nietwaar?
Ja, ja. Dat was buiten de waard gerekend. Mevrouw Atalanta wil geen losse tuinbrandnetels om haar eitjes op af te zetten, ze wil een brandnetelbosje. Op een zonnige plek. En o ja, de bodem moet ook nog matig vochtig wezen. Ik kan die Brandnetels dus net zo goed weghalen.
Al helemaal omdat veel plantsoenen tegenwoordig, dank zijn meer natuurlijk beheer en niet te vergeten de bezuinigingen en stikstofvervuiling, vol met brandnetelbosjes staan – zij het niet allemaal op zonnige plaatsen.
Maar mevrouw Atalanta is niet voor 1 gat te vangen. Vanaf half september gaat het gros van de Atalanta’s de vogels achterna. Overwinteren, net als onze oudere medemens. In Spanje. Ondanks de klimaatverandering is het in Nederland in de winter toch echt te koud. Alleen vlinders die een heel goede schuilplek hebben gevonden overleven, maar dat zijn er maar enkelen.
Moet je je voorstellen. Daar gaan ze, met die tere, ijle vleugels. Effe ruim 2000 kilometer vliegen naar de Costa del Sol. En in mei weer terug, weer 2000 kilometer. Een aantal van die vlinders blijft langer en zet eieren af in Spanje. Of ze daar ook zonnige bosjes Grote Brandnetel hebben weet ik niet, ik ken Spanje niet zo goed. ‘t Zal wel, denk ik.
De tweede tuinvlinder is de Distelvlinder of Distelvink, sjieke naam Cynthia cardui. Dit is een soort die, als je niet goed kijkt, lijkt op een Atalanta die wat verbleekt is in de was. Met nogal wat oranje op de vleugels. Dit is ook een vlinder die wegtrekt in de winter. En nog verder dan de Atalanta: Waar de Atalanta het op overwinteren in Zuid-Europa houdt, vliegt een deel van de Distelvlinders hoppa! Door naar Noord-Afrika.
Deze vlinder vliegt zelfs soms ‘s nachts door. Het lijkt wel op die gezinnen die in 1 ruk naar Spanje rijden in de zomer. Alleen kunnen de Distelvlinders niet na 2 uur zeggen dat ze van bestuurder wisselen. Ze moeten het allemaal alleen doen.
Distelvlinders zijn wat grilliger dan de Atalanta’s. De ene zomer komen er meer Distelvlinders aan dan andere zomers. Je raadt misschien al waarom ik deze vlinder per se nu in een blog wilde hebben: Dit jaar is een jaar waarin je erover struikelt.
Ik heb de rupsenplant van de Distelvlinder in niet mijn tuin. Dat is de Akkerdistel en ik snap de boeren die daar een hekel aan hebben helemaal. De Grote Brandnetel uit je tuin weghalen is een eitje vergeleken met Akkerdistels onder controle houden. Dat risico ga ik niet lopen. Soms gebruikt een Distelvlinder Kaasjeskruid als rupsenplant. Die moet ik maar eens laten groeien, denk ik.
De Distelvlinder heeft nog iets grappigs, iets wat ik dit jaar goed heb kunnen zien. Deze vlinder kent geen heen-en-weer vliegers. Wat in het voorjaar naar Nederland vliegt zijn jonge vlinders, die in verweggistan zijn geboren en opgegroeid. En of het nou aan het warmere weer ligt daar, of iets anders: de Distelvlinders die je in mei of begin juni ziet, zijn bleker dan de Distelvlinders die je in juli of augustus ziet en die hier geboren zijn.
Om dat te zien moet je wel opschieten, want begin september beginnen ze al weer met naar het Zuiden te trekken. Dat is eerder dan bij de Atalanta, maar is niet zo gek als je bedenkt dat ze nog door moeten naar Noord-Afrika.
Dus let komende week nog maar eens op of je er een ziet op je Vlinderstruik.
Moet het wel even stoppen met regenen.
Ik zou het leuk vinden als dit blog je heeft geïnspireerd. Zou je dat met mij willen delen?
Geniet je van mijn tuinverhalen en wil je ze iedere week gratis in je mailbox ontvangen?
Druk dan op de knop hieronder, zo simpel is het.
N.B. De teksten op deze site, inclusief dit blog, zijn door mijzelf of José geschreven en mogen niet gebruikt worden zonder voorafgaande toestemming, ook niet om AI te trainen.
Omdat ik ze tegenwoordig weer op Facebook deel, kun jij dat ook gerust doen.
