Mijn buren en ik hebben tegenwoordig geen kaal pleintje, maar een pleintje met tuintjes voor de deur. Bekostigd door de gemeente.
Een van de redenen waarom we geld kregen van de gemeente om de tuintjes aan te leggen, was om de hoeveelheid water die in het riool gaat na een regenbui te verminderen. En ik moet zeggen, ze hebben een punt. Tegenwoordig heb je steeds vaker flinke hoosbuien en dan verandert het pleintje voor onze deur in een snelstromende rivier richting de putten. Die kunnen al dat water gelukkig nog aan, maar er komt vast een dag waarop dat wat minder gaat.
Het is wel een fascinerend gezicht, dat snelstromende water. Ik heb een of twee spannende stukjes film, zo fascinerend is het.
Nu ongeveer 30% van het plein geen verharding meer heeft, horen dat soort waterstromen tot het verleden. Want 30% van het water dat er nu met een hoosbui op het plein valt, valt op open grond en stroomt niet meteen af naar de putten. Dat is al flink winst, maar het kan nog beter.
Want de regen die bij ons op het dak valt, loopt nog steeds, via de regenpijp, het riool in. Zonde. Dat kan óók minder. Daarom was een van de onderdelen in het plan om de regenpijpen aan de kant van het pleintje af te tappen naar regentonnen. Daar was ook geld voor.
Het viel een beetje tegen toen van onze regenpijpen slechts 3 aan de pleinkant bleken te zitten, maar dat hebben we gecompenseerd met extra grote regentonnen van 400 liter elk, dus 1200 liter in totaal.
Nu kon het grote waterbesparen beginnen.
Maar zoals gewoonlijk blijkt de praktijk weerbarstiger dan de theorie. Als we gedacht hadden dat we altijd voldoende water in de tonnen zouden hebben om, als het niet regent, de tuintjes ruim te besproeien, dan kwamen we bedrogen uit.
Ja, als het een beetje flink regent, dan zijn de tonnen wel vol, dat klopt wel. En dat blijkt enorm snel te gaan. Dat is ook niet zo gek. Een huis bij ons van 100 m2 heeft 50 m2 per verdieping, dus ook 50 m2 dak. Een m3 water is al 1000 liter, dus met een beetje basisschool-rekenen zie je snel dat het maar 8 mm in een dag hoeft te regenen om je regenton van 400 liter tot aan de strot toe te vullen. En dat zelfs als hij helemaal leeg is.
Maar zóveel is 1200 liter nou ook weer niet. Dus een van ons, die dacht het regentonwater te kunnen gebruiken om onbeperkt te sproeien en schoon te spoelen, ‘want 4 dagen geleden was hij tot aan de rand toe vol’, zag vrij snel een zielig straaltje uit de waterton lopen. Dat had hij niet verwacht. Tsja. Een regenton is geen waterleiding. Als het niet regent, worden de regentonnen niet bijgevuld.
Het is net alsof je 1 wijnfles hebt. En er alleen eentje bijkrijgt als het regent. Dat zou ook even wennen zijn, als je gewend bent regelmatig wijn te drinken. In het begin denk je: ‘Is de voorraad wijn nou al op?’ Zo was het ook met de regenton. In de droge aprilmaand werd er dus regelmatig met gieters leidingwater gezeuld. Toch zonde.
Dus, moet je het regenwater dan maar bijna niet gebruiken? Dat is ook niet handig. Want die regenton tapt het regenwater wel af van de regenpijp, maar het systeem zit zó in elkaar dat, als de regenton vol is, al het water dat er meer bij komt, langs de regenton via de regenpijp wordt afgevoerd. Het riool in, dus. Ook zonde.
Alleen, om nou te gaan sproeien in de stromende regen….zie je het voor je? Ik denk dat een van de buren dan eens voorzichtig gaat informeren naar je geestelijke gezondheid….
De Parsonage Gardens, waar ik vrijwilliger was (en soms nog ben), besloten op een gegeven moment 10 regentonnen naast elkaar te zetten en die allemaal op elkaar aan te sluiten. 10 regentonnen van 200 liter elk, dan heb je dus een watervoorraad van 2000 liter. En dat komt allemaal van 1 dak. Alleen in tijden van heel grote droogte hebben ze nog water uit de kraan nodig.
Maar voor zulk soort systemen heb je weer best wat ruimte nodig en dat heeft ook niet iedereen.
Ergens vind ik het werken met een regenton iets hebben van het werken met zonnepanelen. Allebei geweldig en goed voor het milieu, maar om het optimaal te laten werken…daarvoor moet je toch even oefenen en uitproberen. Wat voor jou het beste werkt.
Maar dat gaat lukken hoor!
Ik zou het leuk vinden als dit blog je heeft geïnspireerd. Zou je dat met mij willen delen?
Geniet je van mijn tuinverhalen en wil je ze iedere week gratis in je mailbox ontvangen?
Druk dan op de knop hieronder, zo simpel is het.
N.B. De teksten op deze site, inclusief dit blog, zijn door mijzelf of José geschreven en mogen niet gebruikt worden zonder voorafgaande toestemming, ook niet om AI te trainen.
Omdat ik ze tegenwoordig weer op Facebook deel, kun jij dat ook gerust doen.
