O, oh. Dat snoeien gaat weer niet lukken dit jaar…
Elk jaar is het weer hetzelfde liedje. Elke jaar loop ik met het snoeien tegen dezelfde problemen aan. Ik erger me er al jaren rot aan. Maar ja, wat doe je er aan.
Hier komen er twee.
De wilde wingerd
Het grootste probleem is de Wilde Wingerd. Die groeit tegen de noordmuur van het huis aan. Dat doet hij al jaren. Ik vind hem prachtig hoor, de kleur van die muur is gewoon buitenaards in de herfst. Het lijkt net alsof hij geel en rood licht geeft. Maar hij groeit en hij groeit en hij is nu al over de rand van het dak gegroeid, over een stuk van de dakpannen heen. Dat lijkt me niet zo heel gezond voor die dakpannen. Dus eigenlijk zou dat niet moeten.
Maar het schuine dak begint pas boven de 2e verdieping. En zo hoog durf ik de ladder niet op. Halverwege de tweede verdieping, dat gaat nog net. Ik ga dan wel als een slak naar boven en sta het eerste half uur peentjes te zweten op die ladder, maar het is geen aangenomen werk en ik neem dus gewoon de tijd.
Alleen: half over het dak heenbuigen? Dat ga ik echt niet doen.
Maar goed. Wie niet sterk is moet slim zijn en er zijn nog andere manieren. Dus ik dacht de oplossing te hebben gevonden: Als ik nou eens een flink stuk lager begon met knippen.
Ja, ja, ja, ja, ja. Dat was buiten de doe-het-zelf mentaliteit van de huisbaas gerekend. Die had precies aan die kant van het huis een rekje gemaakt waarover een Sierdruif kon groeien. Deels afgedekt met plastic golfplaat, zodat je er dingen onder kon zetten die dan droog bleven. Alles grondig vastgespijkerd en vastgeschroefd. De spijlen zaten zo dicht naast elkaar dat er geen ladder tussen paste. Die vlieger ging dus niet op.
Laatste poging. Ik zet de ladder precies om het hoekje neer tegen de andere muur (wel veilig, natuurlijk) en knip de stengels vanaf de zijkant los. Beetje bij beetje moet ik er toch wat van terecht brengen, nietwaar? Per slot van rekening kun je Klimop-stengels zo ook een eind lostrekken.
Ha! Klimop is geen Wilde Wingerd. Muur-en muurvast bleken de stengels te zitten. Alsof ze vacuum aan het huis vastgezogen zitten. Dus na een uur etteren ben ik daar ook maar mee gestopt en heb het opgegeven. Het huis is van de huisbaas, het rekje is van de huisbaas en de Wilde Wingerd is van de huisbaas. Die moet het maar oplossen. Maar ieder jaar jeuken mijn handen…
De Coniferenhaag als erfgrens.
Het tweede probleem ligt iets anders. Dat is de coniferenhaag op de grens met de buren. Dat huis wordt verhuurd, net als het onze, maar nogal voor de korte termijn. Nou geldt in Engeland: ‘My home is my castle’ en dat betekent dat je alleen op andermans terrein komt als er brand is of het huis instort of zo. En dan nog wordt van je verwacht dat je dan eerst netjes aanbelt. Bovendien mogen je buren de rest van de tijd eigenlijk nauwelijks merken dat je er bent.
Die coniferenheg, die hoef ik officieel alleen maar voor 1 helft te snoeien en dat doe ik dan ook trouw. Maar ja, de andere kant wordt eigenlijk alleen gesnoeid als het huis weer aan een nieuwe huurder verhuurd gaat worden. In de tussentijd groeit hij groot uit en dat is voor een coniferenheg niet aan te raden. Want uitgroeien gaat makkelijk, maar terugsnoeien naar de oorspronkelijke vorm is bij de meeste coniferensoorten knap lastig.
En dus sta ik aan het einde van de zomer met jeukende handen tegen de heg aan te staren en te denken: had ik maar uitschuifarmen….
Zo’n probleem als de coniferenhaag lossen wij in Nederland een stuk makkelijker op. Je wacht tot de buren buiten zijn en zegt recht voor zijn raap: ‘Luister eens, die coniferenhaag is van ons allebei. Zullen we wat afspreken?’ Dat gaat niet altijd goed (Zie ‘De Rijdende Rechter’), maar vaak wel.
Voor het andere probleem geldt: voorkomen is beter dan genezen. En een gewaarschuwd mens telt voor twee: Wat je ook neerzet, zorg dat je bij kunt als je moet snoeien. Vandaar dit blog.
Tenzij iemand een slim idee heeft?
Ik zou het leuk vinden als dit blog je heeft geïnspireerd. Zou je dat met mij willen delen?
Geniet je van mijn tuinverhalen en wil je ze iedere week gratis in je mailbox ontvangen?
Druk dan op de knop hieronder, zo simpel is het.
N.B. De teksten op deze site, inclusief dit blog, zijn door mijzelf of José geschreven en mogen niet gebruikt worden zonder voorafgaande toestemming, ook niet om AI te trainen.
Omdat ik ze tegenwoordig weer op Facebook deel, kun jij dat ook gerust doen.
