Ik zou dit blog het liefste de volgende week gestuurd hebben. Dan is het lekker vlak voor kerstmis, prima om in de stemming te komen. Maar ja, als de helft van de lezers de kerstboom al heeft opgezet, is een blog als dit een beetje mosterd na de maaltijd.
Ik koop al sinds jaar en dag een echte kerstboom. Daarin volg ik mijn vader, die dat ook deed. Mijn vader kocht iedere jaar een grote kerstboom, eentje van zo’n beetje 2 meter hoog. In het begin dat hij dat deed, kon hij niet anders, want er waren alleen maar echte kerstbomen. Toen de (plastic) kunstkerstbomen uiteindelijk kwamen, moest hij er niks van hebben. Mijn vader wilde een bos in de kamer, niet zo’n plastic geval.
In die tijd kocht je nog echte Sparren, met die naalden die scherp waren en die nogal makkelijk uitvielen. Die hebben een duidelijke dennengeur. Dat vond mijn vader heerlijk en dat hij iedere dag naalden op moest vegen, had hij er graag voor over. De kerstboom werd gekocht en opgetuigd op 24 december en bleef staan tot en met Driekoningen op 6 januari. Langer kon eigenlijk ook niet, want de naalden begonnen dan al in groten getale uit te vallen.
Ondanks de lekkere geur had niet iedereen het naalden vegen er voor over en langzamerhand werden de Spar-kerstbomen vervangen door de duurdere Fijnspar-kerstbomen, zoals de bekende Nordmann kerstboom.
Maar de Fijnsparren zijn vaak dichtbegroeid, met veel naalden en veel takken dicht op elkaar. Dat geeft een fijn bosgevoel, maar is wat onhandig als je hem vol wil hangen met kerstballen. En zo zag ik mijn vader een keer met een snoeischaar in de hand, vastberaden op de boom toelopen.
‘Wat ga jij nou doen?’ vroeg ik.
‘De Kerstboom snoeien’, zei mijn vader. Nou, dat was ook voor het eerst. Dat de knop van de top af moest, dat wist ik. Ander paste de piek er niet op, die knop was te dik. Maar verder… Toch maar kijken wat er nu ging gebeuren.
dan
Mijn vader zette fluks de snoeischaar in een tak en knip! De tak was opeens een stuk korter. Dat deed hij een aantal keren, steeds om de boom cirkelend zodat hij kon kijken wat het effect was van dat knippen. Opeens zag de boom er iets minder dicht uit, terwijl hij nog steeds ‘vol’ leek. En toen konden de ballen er wel in hangen. Ook die grote. Goh. Dat was eigenlijk best handig, dat kerstboom snoeien.
Ik snoei mijn kerstboom tegenwoordig ook. Het is niet heel makkelijk, je moet uitkijken dat je niet teveel wegsnoeit. José heeft altijd een Blauwspar. Bij die boom staan de takken altijd ver uit elkaar. Die hoef je niet te snoeien. Maar ik vind dat te kaal. Dus ik haal bij mijn kerstboom niet alle takken tussen de lagen door helemaal weg, ander krijg ik ook een soort Blauwspar-gevoel. Dan had ik net zo goed meteen een Blauwspar kunnen kopen.
Wat ik makkelijk vind van dat snoeien, is dat je een boom zo zelf iets minder breed kan maken. Of meer symmetrisch als hij dat al niet was. Of juist iets platter aan 1 kant, bijvoorbeeld als je hem tegen een muur aan wil zetten en wil voorkomen dat hij teveel de kamer in steekt. Je bent niet meer alleen afhankelijk van wat er te koop is. Ideaal.
Dus, mensen, heb je een echte kerstboom en is hij niet helemaal naar het zin,
aarzel niet en zet de snoeischaar er in.
Doe dat echter met een beetje beleid,
anders raak je je mooie vorm kwijt.
En dan krijg je erge spijt.
Want snoei je je boom een extra maal,
dan wordt hij toch een beetje kaal.
Dat zou toch erg zonde zijn,
want toen je hem kocht was hij zo fijn.
Ik hou nou op met dit gemier
en wens jullie veel kerstboomplezier.
Ik zou het leuk vinden als dit blog je heeft geïnspireerd. Zou je dat met mij willen delen?
Geniet je van mijn tuinverhalen en wil je ze iedere week gratis in je mailbox ontvangen?
Druk dan op de knop hieronder, zo simpel is het.
N.B. De teksten op deze site, inclusief dit blog, zijn door mijzelf of José geschreven en mogen niet gebruikt worden zonder voorafgaande toestemming, ook niet om AI te trainen.
Omdat ik ze tegenwoordig weer op Facebook deel, kun jij dat ook gerust doen.
