Vrolijk Kerstfeest allemaal! Als jullie dit lezen hebben jullie de Eerste Kerstdag achter de rug en is de 2e Kerstdag hopelijk lekker rustig. En ook, naar verwachting, iets minder minder koud. Enfin, we zullen zien.
Het leek me leuk om dit blog weer eens een keer over kerstverlichting in de tuin te schrijven. En of de duvel ermee speelt, kon ik mijn eigen tuin weer eens als voorbeeld gebruiken.
Kerstmis. Tijd voor gezellige familiebijeenkomsten en zo, met veel eten en drinken en een flink versierd huis. Nou wij in twee landen wonen wil er nog wel eens, dank zij een wat minder optimale planning, kerstversiering in een ander huis zijn dan we dachten. Dus hadden wij opeens wel erg veel kerstverlichting, onder andere een snoer dat we ooit eens keer gekocht hadden met het idee om dat in de (grote) tuin in Manchester te gebruiken. Dat is nooit gebeurd en nu was het in Amsterdam beland.
In Amsterdam hebben we een tuin waar nog het een en ander aan moet gebeuren om hem weer goed te krijgen. Een van mijn kinderen keek naar buiten en zei: kunnen we hem niet optuigen met lichtjes? Dan ziet hij er in ieder geval ‘s avonds er leuk uit. Is prima, zei ik. De tuin is zo kaal, dat er geen egel en geen kikker kan overwinteren, dus die hebben er geen last van.
Dus ik het snoer gepakt, ontward en de tuin in. Het is een heel lang snoer, dus daar kan je best wat mee spelen. Wat zou nou leuk zijn? Een beetje een rondje over de Hortensia, dat is best grappig, dan langs het druivenrekje waarvan de druif allang ter ziele is en dan langs de schutting langs een leidraad van de rozen.
Ik volg tegenwoordig vrij strakke lijnen met die lichtjes, want de ervaring heeft mij geleerd dat, als je zo’n snoer een beetje willekeurig door je tuin laat lopen, het resultaat wat tegenvalt.
Het snoer bleek gigantisch lang, dus dat ging allemaal heel goed. Ik dacht, dan laat ik het bovenlangs de lage afscheiding tussen de tuinen lopen, dan naar beneden over de grond en dan langs de Perenboom naar boven. Dat had ik wel eens eerder gedaan en dat zag er erg leuk uit in het donker.
Leuk idee, dus. Maar tussen droom en daad…toen had ik de boom qua snoeien op orde, maar dat was nu niet het geval. De Perenboom is langzaam aan het bezwijken aan een schimmel en als gevolg daarvan heeft hij nogal wat scheuten gevormd die uit de stam zijn gaan groeien. En, zoals een Perenboom betaamt, groeien deze scheuten recht omhoog. Vrij dicht tegen de stam aan. Plus, het benne lange scheuten. Heel lange scheuten. Probeer daar maar eens je snoertje tussen te krijgen, zeker als dat op een dikke kluwen zit. Grrr.
Je begrijpt al, dat werd worstelen. En omdat ik dit alles op de 23e deed, in de gure Noord-Oosten wind, werd het afzien. Want ik heb een tuin op het Zuid-Oosten en die is wel wat beschut, maar toch net niet helemaal. En om een supermooi resultaat te krijgen, moet je het snoer 2x over de stam laten lopen. Dus 2x worstelen met die rottige takken.
Het is dus allemaal minder fraai geworden dan ik het eerder voor elkaar heb gekregen.Nou ja, dacht ik, het is niet anders, het gaat er vast toch leuk uit zien.
En toen ging de verlichting aan. Het bleek een luxe verlichting te zijn, met meerdere standen en een afstandsbediening. Dat had ik niet verwacht, maar dat zou wel eens makkelijk kunnen zijn met aan en uitzetten, dacht ik. Ja, als hij het deed. Maar dat viel wat tegen. Want hoe je ook op de knopjes drukte, hij stond op één stand –knipperen- en dat bleef hij. Ik HAAT knipperende kerstverlichting, ik begrijp niet waar mensen de stamina vandaan halen om dat geknipper uren voor hun ogen te hebben. Ik zou er knettergek van worden. En dan dit.
Het lag niet aan de batterijtjes van de afstandsbediening, die waren nog niet leeg. Het was waarschijnlijk de ontvanger die het niet deed. Dat was erger, want daar viel niet zo makkelijk wat aan te doen. Uitzetten wilde ook niet meer lukken, maar dat los je simpel op met de stekker uit het stopcontact trekken.
Enfin, ik ging al die met veel moeite rond de Perenboom gewikkelde lampjes niet weghalen. Zeker niet in die kou. Gelukkig is het een redelijk beschaafde knipper. Ik kan er mee leven.
Maar de volgende keer test ik de verlichting eerst uit voordat ik hem aanbreng. En zorg ik ervoor dat al die lastige takken tijdens de zomersnoei uit de Perenboom gesnoeid zijn.
Voorlopig moet ik nog 10 dagen tegen de knipperlampjes aan kijken…
Nog fijne dagen en een goed uiteinde iedereen. Het volgende blog komt op 2 januari.
Ik zou het leuk vinden als dit blog je heeft geïnspireerd. Zou je dat met mij willen delen?
Geniet je van mijn tuinverhalen en wil je ze iedere week gratis in je mailbox ontvangen?
Druk dan op de knop hieronder, zo simpel is het.
N.B. De teksten op deze site, inclusief dit blog, zijn door mijzelf of José geschreven en mogen niet gebruikt worden zonder voorafgaande toestemming, ook niet om AI te trainen.
Omdat ik ze tegenwoordig weer op Facebook deel, kun jij dat ook gerust doen.
