Auw!
Twee weken geleden was ik druk bezig met de voorbereidingen voor het schilderen van het plafond van de badkamer, want dat was al een aantal jaren niet gebeurd en hard nodig. Enfin, het werd later dan gepland en ik was moe. Dus toen ik zag dat ik wat water op het zeil had gemorst, dacht ik: Ik ruim het straks wel op, ik stap er nu wel even overheen.
Famous last words.
Nog geen 10 minuten later lag ik op de grond, te krimpen van de pijn. Uitgegleden over dat beetje water. Omdat het maar een beetje was, had ik het niet zien liggen en in de haast dus vergeten.
De schade valt gelukkig mee, twee gekneusde knieën. De pijn is ook behoorlijk weg aan het trekken. Maar lopen is echt behelpen en bovendien, het gaat zoooo langzaam op twee krukken. En het is vermoeiend.
De Koffievraag 2e ronde.
Dus na twee weken mooi weer te hebben gespeeld geef ik het op. De inspiratie laat op zich wachten en hij komt ook niet, vrees ik. Maar, wacht eens! Die koffievraag, die ik eens gesteld heb, hoe lang is dat geleden? Al bijna twee jaar. Waarom maak ik het mezelf zo moeilijk? Laat ik gaan voor een herhaling. Ik kan me namelijk niet voorstellen dat alle vragen over de tuin opeens allemaal beantwoord zijn. Dat kan namelijk niet. Dat is absoluut onmogelijk. IK heb nog vragen over mijn tuin.
En daar krijg ik vaak antwoord op van mensen waarvan ik het totaal zien zou verwachten. Met ideeën waarvan ik denk: Verhips, kan dat ook?
Ga even rustig zitten en doe je ogen dicht.
Dus. Opdrachtje aan jou. Ga rustig zitten. Neem een kop koffie (of thee) om echt in de stemming te komen. Sluit je ogen en stel je nu eens voor dat ik tegenover je zit, met ook een kop koffie (of thee). We zijn gezellig aan het praten over van alles en nog wat, ook over de tuin. Je voelt je steeds meer op je gemak. Langzaam voel je de ene na de andere vraag in je opborrelen.
Dat zijn de koffievragen, waar ik naar op zoek ben. En je vertrouwt me nu zozeer, dat je ze nu allemaal durft te stellen.
En dan…Schrijf je ze op en stuur je ze naar me toe. Allemaal. En ik ga ze in mijn blogs beantwoorden. Anoniem, ik gebruik alleen je voornaam. Dus je hoeft niet bang te zijn dat de hele wereld straks weet dat Anna Maria Koekoek, woonachtig op de Tuinierstraat nr 1 in Tuinendam nou juist DIE vraag heeft gesteld. Nee, dat wordt ‘Anna’. En verder niks.
Koffievragen zijn verrassend!
Ik zit te popelen. Want de vorige keer kwamen er de mooiste vragen binnen. Eentje van iemand die al jaren met smacht wachtte op peren aan haar boom –die kon ik makkelijk oplossen. Maar denk maar niet dat het een stomme vraag was: Ik wist het antwoord omdat ik hem zelf ooit eens had gesteld.
Eentje van iemand die graag een mooie border wilde, ze had een foto als voorbeeld, maar die niet wist hoe ze dat voor elkaar kon krijgen. En niet te vergeten de worsteling van een aardbeienliefhebber die ieder jaar machteloos moest toezien dat hij niet voor zichzelf, maar voor de slakken aardbeien aan het kweken was. Ik moet nog vaak aan hem denken en hoop dat hij door op hoogte te kweken eindelijk aardbeien voor zichzelf overhoudt.
Dus: denk aan je eenzame blogger en voorziet haar van voer! En dat mag ook een vraag van je schoonmoeder zijn, of van je buurvrouw, of van iemand uit het buurthuis…geneer je niet en hou mij bezig!
Stel je koffievraag in de reactie onderaan dit blog, of mail hem naar contact@growinggreenfingers.nl.
Nou, ik ben benieuwd! Fijne zondag nog verder!
Ennuh…met het schaamrood op mijn kaken moet ik toegeven dat ik dit keer de achtergrondjes bij de hoofdfoto heb ‘gefotoshopt’. En het zou me niks verbazen als die met AI zijn gegenereerd. Daar ga ik met mijn principiële standpunt!
N.B. De teksten op deze site, inclusief dit blog, zijn door mijzelf of José geschreven en mogen niet gebruikt worden zonder voorafgaande toestemming, ook niet om AI te trainen.
Dit klinkt harder dan ik bedoel, maar ik weet niet hoe ik moet zeggen dat je dat best wel met iemand mag delen, maar dat helaas Facebook tegenwoordig een no-no is sinds ze hun voorwaarden hebben aangepast. Grrr.
Ik zou het leuk vinden als dit blog je heeft geïnspireerd. Zou je dat met mij willen delen?
Geniet je van mijn tuinverhalen en wil je ze iedere week gratis in je mailbox ontvangen?
Druk dan op de knop hieronder, zo simpel is het.
3 reacties
Beste Els,
Een goed herstel gewenst!
Groetjes Margot
Koffieronde vraag: mijn compost is nog maar gedeeltelijk verteerd. Is het schadelijk of zelfs wel nuttig als ik dit eind oktober over mijn plantvakken verspreid?
Wat sneu dat je nu aan je stoeltje gekluisterd bent. Sterkte gewenst.
Ik heb een snoeivraag over mijn malusappeltje. Wanneer en hoe kan ik die snoeien. Hij is nu bovenin uitgeschoten en ik wil graag een “compact” boompje krijgen.
Vr gr Corrie de Haij