De eerste Koffievraag
Ik kreeg op mijn Koffievraag-aanvraag een paar hele leuke vragen binnen en dit is er een van. Omdat ik dol ben op bodems heb ik deze maar voorrang gegeven.
Ik heb geen duidelijke tuinvraag voor mezelf. Wel voor onze dochter. Ze is 33 jaar en is gaan wonen in een nieuwbouwproject in Zeeland. Heerlijke kleigrond : je komt er niet doorheen als het nat is en ook niet als het droog is. Gevolg: na 2 jaar groeit het onkruid welig in de bobbelige ondergrond. En dat onkruid heeft zich stevig verankerd hoor!
Ze wil heel graag alles zelf aanpakken, maar ja, die taaie grond houdt haar tegen. En wij hebben al vaak aangegeven: zoek een tuinman, en dat lijkt dan te lukken, alleen hebben die vaklui het tegenwoordig ook zo ontzettend druk. Hij is 1x geweest en heeft daarna niets meer van zich laten horen.
Denk je dat er een manier is om de kleigrond alvast zelf te bewerken? Want het aanleggen van tegels voor terras en paden wil ze wel aan een vakman overlaten. Het hegje bij de voortuin (aangeplant door de gemeente) heeft ze zelf gesnoeid. Heb jij ervaring met kleigrond, of een tip om toch zelf een begin te kunnen maken?
Ja, die ervaring heb ik. Ik heb in diverse kleigronden gegraven. Niet de meest lichte tuinklus, maar doorgaans wel te doen.
Maar het probleem is hier niet zozeer de kleigrond. Het probleem is de nieuwbouwtuin.
Problemen bij de nieuwbouwtuin
Ik heb het zelf meegemaakt met mijn eigen nieuwbouwtuin. Die was niet op klei, want die ligt in Amsterdam. Daar beginnen ze met een laag zand van een meter dikte aan te brengen bovenop de bestaande grond tegen het zakken van de bodem en dan pas beginnen ze te bouwen. Alles met zware machines. Als ze klaar zijn doen ze er in je tuin een laagje teelaarde op van –als het meezit- 30 cm dikte zodat het er goed uit ziet bij de oplevering en dat is dat.
Nou kun je beter geen teelaarde onder je terras hebben, want dan gaat het zakken. Ik heb dus wat zand laten komen en de teelaarde op de plek waar mijn terras zou moeten komen weggegraven met de hulp van wat vrienden. Toen ik bijna op de bodem van de teelaarde was, hoorde ik ‘klonk’.
‘Klonk’ is niet iets wat je hoort bij een normale bodem. Zeker niet bij een zandgrond. Hadden die niet al te schone knaagdieren (vertaal zelf maar naar goed Amsterdams) hun overgebleven cement op het zand gestort? Het zou niet de eerste keer zijn, maar nee. Door dat gerag met die machines was de originele zandbodem zó kneiterhard verdicht dat je er met de spade nauwelijks meer door kon. Zàndgrond.
Enfin, ik hèb het los gekregen, maar vraag niet hoe.
Kleibodems zijn moeilijker dan zandgrond.
Kleibodem is nog véééél gevoeliger voor verdichten dan zandbodem, tenminste, als die nat is. En dat gebeurt heus wel een keer tijdens het bouwproces. Ellende verzekerd. Dat kun je zelf proberen op te lossen met spitten, als je behoefte hebt aan een tijd vrij van je werk wegens rugproblemen.
Wat je ook zou kunnen doen is frezen met een (gehuurde) freesmachine. Maar dan kom je niet diep genoeg en bovendien zijn die machines ook niet heel licht om te hanteren.
Minikraantje huren of laten doen.
Wat mijn buurman in Engeland heeft gedaan met zijn kneiterhard verdichte semi-kleigrond, is een mini-kraantje huren en zelf de grond losgraven. En dat zonder enige ervaring met kraantjes. Ik kan me zo voorstellen dat je daar geen zin in hebt. Maar weet je wat nou grappig is: De meeste mannen wel. Inclusief de tuinmannen. Je hebt kans dat ze dan wèl komen.
Deze truc werkt alleen als je een ‘achterom’ hebt, want dat mini-kraantje moet wel je tuin in kunnen. Want hoewel de foto die ik heb gekregen van de voortuin is, denk ik zo maar dat de achtertuin hetzelfde probleem zal hebben. Ze zijn overigens best smal.
Dat gegraaf moet in ieder geval tot 60 cm diepte en liever nog een beetje meer. Als je slim bent, dan laat je meteen de fundering van je terras aanbrengen, dan heb je dat in 1x gedaan.
In het kort komt het hier op neer: Kijk naar je tuin en bepaal waar je het terras en je paadje wil hebben. Zet een offerte uit voor het losgraven van de hele tuin tot 60 cm diepte, behalve op de plek (het cunet is de vakterm) waar het paadje en het terras moeten komen. Dat cunet moet tot 30 cm diep worden uitgegraven. De vrijgekomen kleigrond moet over de rest van de tuin worden verspreid en fijngemaakt. Het cunet wordt dan opgevuld met zand en verdicht. Dat zand moet ‘zoet’ wezen (d.w.z. geen zout bevatten) en dat moet je eisen. Sommige stratenmakers proberen je wijs te maken dat verdichten niet hoeft, maar dat is niet zo.
Als die mensen kunnen straten en ze rekenen niet de hoofdprijs, laat je ze gelijk het terras en het paadje aanleggen. Dan is dat vast klaar.
Dit was het eerste deel van mijn antwoord. Volgende week deel twee.
N.B. De teksten op deze site, inclusief dit blog, zijn door mijzelf of José geschreven en mogen niet gebruikt worden zonder voorafgaande toestemming, ook niet om AI te trainen.
Dit klinkt harder dan ik bedoel, maar ik weet niet hoe ik moet zeggen dat je dat best wel met iemand mag delen, maar dat helaas Facebook tegenwoordig een no-no is sinds ze hun voorwaarden hebben aangepast. Grrr.
Ik zou het leuk vinden als dit blog je heeft geïnspireerd. Zou je dat met mij willen delen?
Geniet je van mijn tuinverhalen en wil je ze iedere week gratis in je mailbox ontvangen?
Druk dan op de knop hieronder, zo simpel is het.
