Hooikoorts door pollen van bomen

Hatsjoe! Hatsjoe!

O jee. Heb ik een verkoudheid opgeopen? Er schijnt ook een nare griep te heersen. Of is het misschien zelfs.. C…?

Dat kan natuurlijk altijd. Maar rond deze tijd van het jaar kan het ook iets anders zijn: hooikoorts!

Hooikoorts eind februari? Ja. Hooikoorts werd voor het eerst ontdekt omdat mensen ziek werden tijdens de hooitijd. En als ik zeg ziek, dan bedoel ik ziek. In mijn jeugd, toen allergieën nog niet zo’n groot probleem waren als nu, had ik een collega wiens zoon elke zomer wel een paar dagen het bed moest houden wegens hooikoorts. Haast niet te begrijpen. Ik had nergens last van.

Toen niet. Nu wel.

Inmiddels hebben ze ontdekt dat hooikoorts een auto-immuunziekte is en dat het een reactie is op de pollen (het stuifmeel) die die grassen in juni en juli met massa’s de lucht inblazen. Zo van: als ik een miljoen pollen met de wind mee laat voeren, dikke kans dat er eentje bijzit die op de stempel van een bloem terechtkomt en de bloem bevrucht! Slimme strategie. Werkt. Het is alleen jammer dat die pollen ook in mijn neus terecht komen. En op mijn gezicht. En in mijn haren, mijn wenkbrauwen en mijn wimpers. Pollen zijn een tikkie kleverig, dus die blijven daar mooi plakken.

En nu krijg ik een verstopte neus, een loopneus, een wollig gevoel in mijn hoofd en als het heel erg is van die mooie rooie oogjes en een bijholteontsteking. Fijn!

Ik hoor je denken: Ja, dat van grassen, dat ken ik. Maar wat heeft dat met bomen te maken? Welnu, enige tijd later ontdekten ze dat de pollen van windbestuivende bomen óók allergische reacties kunnen veroorzaken. Windbestuivende bomen worden niet bestoven door bijen, maar die blazen, net als grassen, hun pollen met massa’s de lucht in.

Jammer genoeg bloeien die niet allemaal tegelijk. Het begint met de Hazelaar -dat is de struik waar de hazelnoten aan groeien. Die bloeit eind februari. Hij wordt in maart opgevolgd door de Els -What’s in a name- die ook al berucht is om zijn hooikoortsverschijnselen. In april bloeit de Berk, ook al zo’n roemruchte.

En dus kun je, als je pech hebt en voor alle drie allergisch bent, vanaf half februari tot eind juli met een loopneus lopen. Niet fijn, maar nu ook sociaal lastig. “Ze heeft een loopneus. O, Oh…..Beter afstand houden.”

Wat te doen? Je hebt anti-allergiemiddelen, maar die zijn niet zonder bijwerkingen. Bovendien vergeet ik ze in te nemen met mijn suffe kop.

Wat dan? Alle bomen die problematisch zijn omhakken dan maar? Hazelaars en Berken zijn de beruchtste, maar ik ken ook iemand die allergisch is voor Wilg (en gek genoeg niet voor Berken). Ikzelf heb problemen met Cederpollen en vermoed dat mijn neus Iepenpollen ook niet zo fijn vindt. Zo hou je niet veel over.

Wat heel goed helpt, is ’s avonds vlak voor je naar bed gaat onder de douche gaan en gelijk je haar en je gezicht goed wassen. Dan ben je die pollen uit je haar en van je gezicht kwijt en slaap je een stuk beter.

Degene die allergisch was voor de Wilg was slim genoeg om ’s avonds onder de douche te gaan en zijn haar te wassen, dus ’s ochtends had hij niet of nauwelijks last. Bij die persoon viel me op dat hij ook geen last had als hij gewoon naar buiten ging. Maar een kwartier nadat hij op een bankje onder een Wilg was gaan zitten, begon hij toch te niezen!

Bij een andere kennis van me gebeurde hetzelfde. Die moest ophouden met het planten van sneeuwklokjes bij een Hazelaar omdat ze een  verstopte neus kreeg.

Gingen ze weg bij die bomen, maakten ze hun gezicht schoon en kamden ze hun haren, dan werd dat niezen/ verstopte neus een flink stuk minder. Uit de buurt blijven van die mooie katjes van bomen waar je gevoelig voor bent helpt dus, als je niet te allergisch bent. Het zijn maar twee mensen, dus niet bepaald wetenschappelijk onderzoek, maar toch…

En plant dat soort bomen natuurlijk niet in je tuin, en zéker niet naast je terras. Hazelaars kun je vlak voor de bloei snoeien, dat werkt ook. Alleen krijg je dan geen hazelnoten.

Ik ben onder andere allergisch voor Ceder-pollen. Er staat er een in de voortuin, dus ik moet wel de afgevallen katjes opvegen. Dat was altijd een drama. Tegenwoordig doe ik voor ik ga vegen een douchemuts op en een gezichtsmasker voor. Daar moet je wel sterk voor in je schoenen staan, want je krijgt héél vreemde blikken van voorbijgangers. Sommigen steken voor de zekerheid de straat over. Maar ik kan tenminste mijn Cederkatjes opvegen zonder dagenlang met een verstopte neus te lopen.

En het mooiste is: zo’n gezichtsmasker helpt ook nog tegen een besmetting met de griep.

Ik zou het leuk vinden als dit blog je heeft geïnspireerd. Zou je dat met mij willen delen?

Geniet je van mijn tuinverhalen en wil je ze iedere week gratis in je mailbox ontvangen?
Druk dan op de knop hieronder, zo simpel is het.

N.B. De teksten op deze site, inclusief dit blog, zijn door mijzelf of José geschreven en mogen niet gebruikt worden zonder voorafgaande toestemming, ook niet om AI te trainen. 

Omdat ik ze tegenwoordig weer op Facebook deel, kun jij dat ook gerust doen.

Facebook
Pinterest

2 reacties

  1. Enigszins desensibiliseren door enkele katjes van de hazelaar die net beginnen met pollen af te geven te oogsten en wat in je thee doen. Zo’n twee katjes per dag is voldoende. Werkt bij mij en bij mijn dochter wel aardig.

    1. Wat een fijne tip! Heel hartelijk bedankt. Ik zal het tegen mijn kennis zeggen. Alhoewel die volgens mij het idee van echte katjes met pollen uit de wilde natuur in de thee wel erg eng vindt.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *