Zo, na al dat Black of Green Friday geweld had ik even zin in wat anders. Eerst dacht ik aan een blog over het snoeien van de Kerstboom, maar ik ben nogal een fan van het Sinterklaasfeest, dus om dat nou op 5 december te laten verschijnen…Dat komt een week later.
We gaan maar eens op bezoek in de Volkstuin van mijn vader –die trouwens ook een groot fan van het Sinterklaasfeest was. Ik heb misschien wel eens verteld dat mijn vader de Volkstuin van iemand anders gekocht had. Maar hij was vakbekwaam hovenier, dus die tuin werd opnieuw ingericht volgens zijn eigen ideeën.
Een van die ideeën was een groot gazon waar hij over uit kon kijken vanuit het huisje – met een boom in dat gazon, zo geplaatst dat die in de zomer het huisje grotendeels beschaduwde. Maar wat moest dat voor een boom zijn? De schaduw mocht niet te diep zijn, want anders moest je in de zomer de lamp nog aan hebben. De boom moest ook tegen een beetje natte bodem kunnen, want dat was daar nu eenmaal zo. En de boom moest bovendien een beetje sierlijk zijn. En niet te groot worden. Ook dat nog.
Wat hou je dan over? Niet veel. De boom die daar het beste aan voldeed was de Ruwe Berk. Een boom met een redelijk witte stam. Die ook nog een variëteit ‘pendula’ had waar de takken mooi van afhingen. Het werd dus een Berkenboom.
Pa had in het begin ook nog een ouderwetse bezem. Niet erg lang, die moderne bezems vond hij toch veel praktischer. Maar die bezem liet hij wel eens zien. En hij liet zien dat de zwarte dingen van die bezem, waar je dus mee veegt, allemaal dunne takken waren. Van de Berkenboom, zei hij. Kijk maar, als je deze tak neemt, zie je niet dat hij er sterk op lijkt?
Het zal wel, zo vonden wij. Als wij er maar niet mee hoefden te vegen.
De dunnere twijgjes van onze Berkenboom vonden wij interessanter. Je kon ze laten zwiepen als een zweep en dat deden wij dan ook als we de kans kregen –niet vaak, want als mijn vader geen adelaarsogen had voor kattenkwaad, mijn moeder had ze zeker. Zo prachtig buigzaam en sterk waren die twijgen, en ook best lang! Je moest trouwens oppassen dat er niemand in de buurt was als je dat deed, want als je iemand raakte brulde die het uit – het deed gemeen zeer.
Deden wij het slaan met Berkentwijgen uit een doorgeslagen nieuwsgierigheid zonder iemand pijn te willen doen, later las ik dat in de geschiedenis die neiging van Berkentwijgen om gemeen zeer te doen minder fijne lieden geïnspireerd heeft. De Romeinse Fasces bestond bijvoorbeeld uit dunne berkentakken die waren samengebonden. Een zogeheten Lictor kon met zo’n Fasces ook iemand slaan, als straf.
Maar zo’n dikke bundel Berkentakken was als strafwerktuig niet zo populair, want lastig hanteerbaar. In onze streken kwam later een ander voorwerp in zwang, ook gemaakt van dunne Berkentakken: De Roede. Als je tekeningen ziet, lijkt het een soort mini-bezempje zonder steel. Zeker niet zo’n dikke bundel als voor buitenbezems werd gebruikt. Zo’n Roede werd ook wel Roe genoemd. En daarmee zijn we aangeland bij het nut van de Berkenboom voor Sinterklaas.
Ja, denken mensen van mijn leeftijd nou vertederd, de Roe. O, wat werden we daarmee bang gemaakt. Als we stout waren, zouden we met de Roe krijgen. Dus dat waren Berkentakken, zo, zo, zo.
Maar er gaat een verhaal, dat de Roe in de Sinterklaastraditie helemaal niet zo begonnen is. Dat vehaal luidt, dat de Roe aan jongens werd gegeven. Maar niet als straf. Als ze door begonnen te krijgen dat de traditie van Sinterklaas anders in elkaar stak dan ze als kind dachten, kregen ze geen geschenken meer op 6 december. Als waarschuwing dat het geschenktijdperk op ging houden, kregen ze een Roe. Een symbool voor een mijlpaal. Er was weer een stapje naar de volwassenheid gezet.
Het zou natuurlijk goed kunnen dat dat de reden is geweest waarom de Roe in de liedjes een strafwerktuig is geworden. Want zeg nou zelf, om in plaats van geschenken zo’n Berkentakkerig symbool van meer volwassen worden te krijgen….wie zou dat nou niet zien als straf?
En die Berkenboom in de Volkstuin van mijn vader…zou die dit alles nou hebben gewéten?
Deden wij het slaan met Berkentwijgen uit een doorgeslagen nieuwsgierigheid zonder iemand pijn te willen doen, later las ik dat in de geschiedenis die neiging van Berkentwijgen om gemeen zeer te doen minder fijne lieden geïnspireerd heeft. De Romeinse Fasces bestond bijvoorbeeld uit dunne berkentakken die waren samengebonden. Een zogeheten Lictor kon met zo’n Fasces ook iemand slaan, als straf.
Maar zo’n dikke bundel Berkentakken was als strafwerktuig niet zo populair, want lastig hanteerbaar. In onze streken kwam later een ander voorwerp in zwang, ook gemaakt van dunne Berkentakken: De Roede. Als je tekeningen ziet, lijkt het een soort mini-bezempje zonder steel. Zeker niet zo’n dikke bundel als voor buitenbezems werd gebruikt. Zo’n Roede werd ook wel Roe genoemd. En daarmee zijn we aangeland bij het nut van de Berkenboom voor Sinterklaas.
Ja, denken mensen van mijn leeftijd nou vertederd, de Roe. O, wat werden we daarmee bang gemaakt. Als we stout waren, zouden we met de Roe krijgen. Dus dat waren Berkentakken, zo, zo, zo.
Maar er gaat een verhaal, dat de Roe in de Sinterklaastraditie helemaal niet zo begonnen is. Dat vehaal luidt, dat de Roe aan jongens werd gegeven. Maar niet als straf. Als ze door begonnen te krijgen dat de traditie van Sinterklaas anders in elkaar stak dan ze als kind dachten, kregen ze geen geschenken meer op 6 december. Als waarschuwing dat het geschenktijdperk op ging houden, kregen ze een Roe. Een symbool voor een mijlpaal. Er was weer een stapje naar de volwassenheid gezet.
Het zou natuurlijk goed kunnen dat dat de reden is geweest waarom de Roe in de liedjes een strafwerktuig is geworden. Want zeg nou zelf, om in plaats van geschenken zo’n Berkentakkerig symbool van meer volwassen worden te krijgen….wie zou dat nou niet zien als straf?
En die Berkenboom in de Volkstuin van mijn vader…zou die dit alles nou hebben gewéten?
Deden wij het slaan met Berkentwijgen uit een doorgeslagen nieuwsgierigheid zonder iemand pijn te willen doen, later las ik dat in de geschiedenis die neiging van Berkentwijgen om gemeen zeer te doen minder fijne lieden geïnspireerd heeft. De Romeinse Fasces bestond bijvoorbeeld uit dunne berkentakken die waren samengebonden. Een zogeheten Lictor kon met zo’n Fasces ook iemand slaan, als straf.
Maar zo’n dikke bundel Berkentakken was als strafwerktuig niet zo populair, want lastig hanteerbaar. In onze streken kwam later een ander voorwerp in zwang, ook gemaakt van dunne Berkentakken: De Roede. Als je tekeningen ziet, lijkt het een soort mini-bezempje zonder steel. Zeker niet zo’n dikke bundel als voor buitenbezems werd gebruikt. Zo’n Roede werd ook wel Roe genoemd. En daarmee zijn we aangeland bij het nut van de Berkenboom voor Sinterklaas.
Ja, denken mensen van mijn leeftijd nou vertederd, de Roe. O, wat werden we daarmee bang gemaakt. Als we stout waren, zouden we met de Roe krijgen. Dus dat waren Berkentakken, zo, zo, zo.
Maar er gaat een verhaal, dat de Roe in de Sinterklaastraditie helemaal niet zo begonnen is. Dat vehaal luidt, dat de Roe aan jongens werd gegeven. Maar niet als straf. Als ze door begonnen te krijgen dat de traditie van Sinterklaas anders in elkaar stak dan ze als kind dachten, kregen ze geen geschenken meer op 6 december. Als waarschuwing dat het geschenktijdperk op ging houden, kregen ze een Roe. Een symbool voor een mijlpaal. Er was weer een stapje naar de volwassenheid gezet.
Het zou natuurlijk goed kunnen dat dat de reden is geweest waarom de Roe in de liedjes een strafwerktuig is geworden. Want zeg nou zelf, om in plaats van geschenken zo’n Berkentakkerig symbool van meer volwassen worden te krijgen….wie zou dat nou niet zien als straf?
En die Berkenboom in de Volkstuin van mijn vader…zou die dit alles nou hebben gewéten?
Ik zou het leuk vinden als dit blog je heeft geïnspireerd. Zou je dat met mij willen delen?
Geniet je van mijn tuinverhalen en wil je ze iedere week gratis in je mailbox ontvangen?
Druk dan op de knop hieronder, zo simpel is het.
N.B. De teksten op deze site, inclusief dit blog, zijn door mijzelf of José geschreven en mogen niet gebruikt worden zonder voorafgaande toestemming, ook niet om AI te trainen.
Omdat ik ze tegenwoordig weer op Facebook deel, kun jij dat ook gerust doen.
