Zo. De sneeuw is weg. Het was prachtig, maar ook wel lastig. Sneeuw ver-ijst en dan wordt lopen een hachelijke bezigheid.
Maar hoewel de sneeuw weg is, is de winter nog niet over. Sterker nog, er zijn voorspellingen voor nieuwe koude. In zo’n periode hebben de vogels honger. En dat kun je in je tuin heel goed zien.
Bij onze buren bijvoorbeeld, zijn alle onrijpe vijgen bijna allemaal weg. En ik weet wel hoe dat komt. Regelmatig zag ik een aantal spreeuwen in de Ginkgo bij de andere buurman zitten, af en toe tierelierend, terwijl ze duidelijk de omgeving af aan het speuren waren. Is alles veilig? Alle katten zijn binnen? Geen halsbandparkieten? Geen mensen in de tuin? Nee? Aanvallen! En daar gingen ze. Met zijn allen daalden ze neer op de Vijgenboom en begonnen te eten.
Ook wordt de enorm uitgegroeide Vuurdoornhaag voor de kerk in de buurt steeds kaler. Die haag is enger voor de vogels dan de vijgenboom, want hij is een stuk lager en veel makkelijker bereikbaar voor katten. Bovendien staat hij langs een straat waar regelmatig mensen lopen.
Heb je een Prachtbes of een Hulststruik, dan zie je de bessen daarvan ook steeds meer verdwijnen. Die bessen vinden vogels minder lekker, zodat ze die aan de struik laten zitten totdat de lekkere bessen zo’n beetje op zijn. Honger maakt wrange bessen zoet. Net als bij ons, eigenlijk. Ik ga ook pas over op de witte kool in de winter, als de lekkere groenten goed niet verkrijgbaar zijn. Dus geef ze eens ongelijk.
Enfin, de tuinvoorraadkast begint dus duidelijk een beetje leeg te raken en bijvoeren is geboden.
Het netste kun je dat natuurlijk doen met vogelvoer uit de winkel, maar ja…stel je nou eens voor….je hebt nog wat oliebollen. Het is twee weken na oud-en-nieuw, dus dat maakt ze toch wat minder lekker. Wat daarmee te doen? Weggooien is toch een beetje zonde, die dingen kosten tegenwoordig klauwen met geld. Zou je die niet aan de vogels kunnen geven? Er zit toch van alles in. Vet, en als het een beetje meezit ook nog rozijnen en krenten en zo. Dat is toch goed voor ze?
Ja, dat is zo, als je ze tenminste niet bij de kraam hebt gekocht. Want daar doen ze zout in het beslag. En dat is héél slecht voor de kleine vogelniertjes. Je kunt oliebollen heel goed zonder zout bakken; ik ben zo iemand die regelmatig vergeet om zout in het eten te doen. De oliebollen smaken dan wat zoeter, dat is alles. Het bakken zelf gaat prima. Maar ik hou niet van oliebollen bakken en heb ze gekocht, dus mijn oliebollen moet ik toch maar zelf opeten. Ach, ik heb al mijn kiezen nog.
Hetzelfde geldt voor andere etensrestjes, zoals gekookte aardappels en rijst. Prima als er geen zout in zit; zit dat er wel in, dan niet aan de vogels geven.
Ik heb ook nog appelflappen. De echte, van vroeger. Die bak ik zelf, want die zijn bijna niet te krijgen en ik ben er dol op. En dáár ben ik zoals gewoonlijk het zout weer vergeten. Die mogen de vogels dus wel hebben, want dat is niet slecht voor hun nieren.
Maar die krijgen ze niet. Die eet ik lekker zelf op.
Ik zou het leuk vinden als dit blog je heeft geïnspireerd. Zou je dat met mij willen delen?
Geniet je van mijn tuinverhalen en wil je ze iedere week gratis in je mailbox ontvangen?
Druk dan op de knop hieronder, zo simpel is het.
N.B. De teksten op deze site, inclusief dit blog, zijn door mijzelf of José geschreven en mogen niet gebruikt worden zonder voorafgaande toestemming, ook niet om AI te trainen.
Omdat ik ze tegenwoordig weer op Facebook deel, kun jij dat ook gerust doen.
Eén reactie
Haha eet smakelijk !!