José had het helemaal gehad. Op het terras zat ze nog wel met plezier, maar steeds vaker zat ze op haar telefoon te kijken in plaats van te genieten van haar tuin.
Want hoewel de druif keurig ieder jaar zijn druiven liet hangen en de potten ook in bonte kleuren bloeiden, zag het er buiten het terras minder kleurrijk uit. De spontane plantengroei begon de geplante planten aardig te overwoekeren. En dat vond José niet leuk.
De reden voor deze bende was ingewikkeld. De overheid zou aan de dijk gaan werken. De plannen waren helemaal goedgekeurd, maar ja, het geld was op en er lag een bedrijf dwars. En dus werden de werkzaamheden uitgesteld. En nog een keer uitgesteld.
Groot werk bij een tuin wil hier en daar nog wel wat schade opleveren, dus José had bedacht dat ze het echte onderhoud aan haar tuin ná de dijkwerkzaamheden zou gaan doen. Maar op uitstel na uitstel had ze niet gerekend. Haar echtgenoot zag het met lede ogen aan. Waar was zijn vrolijke José gebleven? Hij wilde haar graag helpen, maar hoe?
Dit slobberde zo voort, totdat José ergens een berichtje las. Over een top-schoffel. Eentje die gebruikt wordt door alle tuinlieden van beroemdheden. Volgens het berichtje dan. Ik denk dan meteen weer dat het hier ging om een advertorial of influencers, want wat maakt het feit dat iemand beroemd is uit voor de kwaliteit van een schoffel?
Enfin. Echtgenoot hoorde ervan en zei tegen José: “Mooi. Jij bent straks jarig, krijg jij alvast voor je verjaardag van mij deze schoffel. Ook al kost hij voor een schoffel een godsvermogen”. En zo geschiedde.
De schoffel kwam en José probeerde hem meteen uit. Of die influencers magische krachten hebben of niet: José schoffelde binnen no time een kwart van haar tuin schoon. De schoffel was handig in het gebruik en vlijmscherp. Al die vervelende onkruiden zoals Zevenblad en Heermoes werden zó onderuit geschoffeld. “Ja”, zegt José,”Die komen wel weer terug, maar door ze te schoffelen begin ik wel met ze uit te putten. Toch?”
Enfin. Ik verwacht dat de tuin binnen de korste keren weer onkruidarm is en José weer van haar tuin kan genieten. Met een goede schoffel zag ze niet meer tegen het werken in de tuin op. En omdat ze met die goede schoffel zo snel kon werken, ging ze langer door en had ze een groter stuk tuin gedaan.
En dat, lieve mensen, is het verschil dat goed gereedschap uitmaakt. In plaats dat je je schouders vermoeit en je staat te ergeren doordat je 6 x hard met je schoffel tegen een plant staat te bonken in de hoop dat je die bij de zevende keer wèl door kan krijgen, snij je met een scherpe schoffel door de stengels van onkruid als een mes door de boter.
Dan wordt het niet schoffelen, maar LEKKER schoffelen.
Dan moet je natuurlijk wel meteen je geschoffelde planten weghalen, want sommige van die etters groeien, als er meteen een buitje valt, gewoon weer aan de grond vast. Dan heb je al die moeite voor niks gedaan. Dat is niet motiverend.
En je moet ook niet tegen stenen aan schoffelen, want daar wordt een schoffel snel bot van. Je kunt hem natuurlijk wel slijpen, naar bij schoffelen tegen stenen blijf je bezig met slijpen. Er zijn mensen die hun terras schoffelen; die zijn zeker dol op schoffel slijpen. Of dol op zich ergeren, dat kan ook.
En….na het schoffelen moet je je schoffel, net als je schep en je hark en zo, schoonmaken. Ze zijn wel van roestvast staal zoals het heet, maar een vriend van mij zei terecht: Het heet niet voor niet roestvast staal in plaats van roestvrij staal. Want als je die grond er maar lang genoeg op laat zitten, roest de schoffel toch. En dan is hij niet meer scherp.
Maar dat weten jullie allemaal wel. Toch?
Ik ondertussen wel. Na vroeger aangemodderd te hebben met botte schoffels en scheppen, let ik tegenwoordig scherp op het schoonmaken.
Want ik wil niet schoffelen. Ik wil LEKKER schoffelen.
p.s.: Slijpen lijkt me bij die top-schoffel van José niet zo heel makkelijk. Des te meer reden om er zuinig op te zijn.
N.B. De teksten op deze site, inclusief dit blog, zijn door mijzelf of José geschreven en mogen niet gebruikt worden zonder voorafgaande toestemming, ook niet om AI te trainen.
Dit klinkt harder dan ik bedoel, maar ik weet niet hoe ik moet zeggen dat je dat best wel met iemand mag delen, maar dat helaas Facebook tegenwoordig een no-no is sinds ze hun voorwaarden hebben aangepast. Grrr.
Ik zou het leuk vinden als dit blog je heeft geïnspireerd. Zou je dat met mij willen delen?
Geniet je van mijn tuinverhalen en wil je ze iedere week gratis in je mailbox ontvangen?
Druk dan op de knop hieronder, zo simpel is het.
